# 013 Twój szef zarządza Twoją dzisiejszą pracą. Kto zarządza Twoją karierą?
SCENA TYGODNIA
Masz dobrego szefa. Ufa Ci, daje samodzielność, włącza Cię w ważne projekty. W ostatniej ocenie rocznej usłyszałeś, że jesteś jednym z najmocniejszych ludzi w zespole i że firma widzi w Tobie potencjał.
Od dwóch lat rozmawiacie też o Twoim kolejnym kroku. Tyle że właśnie pojawił się kolejny strategiczny projekt i szef znowu potrzebuje właśnie Ciebie. Proponuje, żebyś go poprowadził. To duża odpowiedzialność, świetna ekspozycja i jeszcze jeden dowód zaufania.
Tylko stanowisko się nie zmienia. Myślisz: skoro szef naprawdę we mnie inwestuje, pewnie wie, co robi. Może ten projekt rzeczywiście przybliży mnie do kolejnej roli.
Może. Ale jest jeszcze druga możliwość: jesteś tak wartościowy dokładnie tam, gdzie jesteś, że organizacja ma bardzo dobry powód, żeby niczego nie zmieniać.
I Twój szef może Cię naprawdę cenić, a jednocześnie być częścią tego mechanizmu.
CO NAPRAWDĘ SIĘ DZIEJE
W relacji z dobrym szefem łatwo pomylić dwie rzeczy: wsparcie Twojego rozwoju z odpowiedzialnością za Twoją karierę.
Dobry przełożony powinien dawać feedback, tworzyć możliwości, poszerzać zakres odpowiedzialności, otwierać drzwi i mówić Ci uczciwie, czego jeszcze brakuje do następnego poziomu.
Ale ma też inne zadanie. Musi dowieźć wynik, utrzymać najlepszych ludzi i obsadzić nimi miejsca, w których są najbardziej potrzebni. I czasami te dwa interesy przestają być zgodne.
Jeżeli jesteś świetnym dyrektorem sprzedaży, Twój szef może szczerze uważać, że zasługujesz na większą rolę. Jednocześnie Twoje odejście może zostawić mu ogromną dziurę w wynikach. Jeśli jesteś osobą, która bierze najtrudniejsze projekty, gasi kryzysy i zna biznes lepiej niż ktokolwiek inny, awansowanie Cię oznacza dla organizacji również koszt.
Nie musi tu być żadnej złej woli ani „blokowania kariery”. Wystarczy zwykła logika biznesowa.
Przez lata uczestniczyłem w spotkaniach na których podejmowaliśmy decyzje o ludziach. I rozmowa o czyimś kolejnym ruchu nigdy nie dotyczyła wyłącznie tego, co będzie najlepsze dla tej osoby. Dotyczyła również sukcesji, ryzyka dla biznesu, budżetu, dostępnych wakatów i tego, kto zostanie po jej odejściu.
To jest perspektywa, której manager często nie widzi ze swojego fotela.
STREFA ZGNIOTU
I tutaj pojawia się paradoks.
Im lepszy jesteś w obecnej roli, tym więcej powodów organizacja może mieć, żeby Cię w niej zatrzymać.
To nie znaczy, że masz przestać dowozić albo podejrzewać swojego szefa o ukryte intencje. Znaczy coś znacznie ważniejszego: Twoja kariera i potrzeby organizacji są ze sobą powiązane, ale nie są tym samym.
Firma planuje obsadę stanowisk. Ty powinieneś planować swoją karierę. Firma pyta: „Gdzie Marek da nam największą wartość w przyszłym roku?”. Ty powinieneś dodatkowo pytać: „Gdzie ja zbuduję największą wartość na następne pięć lat?”.
Czasami odpowiedź będzie identyczna. Czasami nie.
Problem zaczyna się wtedy, kiedy przez pięć czy dziesięć lat zadajesz tylko pierwsze pytanie i czekasz, aż ktoś zauważy, że jesteś gotowy na coś więcej.
Bo możesz dostać świetnego szefa, świetne oceny i świetne projekty, a mimo to któregoś dnia odkryć, że zbudowałeś dokładnie taką karierę, jakiej potrzebowała od Ciebie firma. Niekoniecznie taką, jakiej potrzebowałeś Ty.
PROPOZYCJA NA TEN TYDZIEŃ
Na najbliższym 1:1 nie pytaj szefa: „Jak widzisz mój rozwój?”. To pytanie jest zbyt łatwe. Możesz usłyszeć, że jesteś ceniony, masz potencjał i czekają Cię kolejne możliwości. Wszystko może być prawdą i niewiele z tego wynikać.
Zapytaj konkretniej: „Gdybyśmy za dwa lata nie pracowali już razem, jaki ruch zawodowy uważałbyś dzisiaj za najlepszy dla mnie, a nie dla naszego zespołu?”
I posłuchaj uważnie. Nie tylko odpowiedzi. Zobacz też, czy rozmowa wychodzi poza potrzeby Twojego obecnego stanowiska, działu i firmy.
Dobry szef może być jednym z najważniejszych ludzi w Twojej karierze. Ale nie powinien być jej właścicielem.
PYTANIE, KTÓREGO NIE ZADA CI SZEF
Gdyby interes Twojej firmy i interes Twojej kariery jutro przestały być zgodne, czy potrafiłbyś rozpoznać ten moment?
ZA TYDZIEŃ
Firma zna Twój performance. Rynek niekoniecznie.
Możesz mieć świetne wyniki, mocną pozycję i reputację człowieka, bez którego trudno wyobrazić sobie firmę. Co z tego zostaje, kiedy wychodzisz poza jej drzwi?
Do zobaczenia w kolejnej Strefie Zgniotu.
Marek
Marek Kobyliński – Mentor Liderów & Strateg Kariery. Przez 27 lat sam podejmowałem decyzje o awansach, zwolnieniach i reorganizacjach, w tym przez 16 lat jako członek zarządów firm TOP 10 branży farmaceutycznej. Dziś wspieram firmy w obszarze strategii i commercial excellence oraz pracuję z managerami i liderami nad zwiększaniem ich skuteczności i przygotowaniem do kolejnych ról.