# 009 Co zostaje z Twojej kariery, kiedy zabierzesz nazwę firmy i stanowisko?

Wyobraź sobie, że jutro siadasz do rozmowy z kimś, kto nie zna Twojej firmy, Twojego szefa ani reputacji, którą budowałeś przez ostatnie kilkanaście lat. Nie wie, że jesteś człowiekiem od najtrudniejszych projektów. Nazwa stanowiska niewiele mu mówi.

Pyta tylko: Dlaczego miałbym zatrudnić właśnie Ciebie?

I nie możesz odpowiedzieć nazwą firmy ani stanowiska. To pytanie robi się szczególnie niewygodne, kiedy kariera szła dotąd całkiem dobrze.

SEDNO

Awansowałeś. Zarządzasz większym zespołem i budżetem. Podejmujesz ważniejsze decyzje. Zarabiasz więcej. W organizacji ludzie wiedzą, kim jesteś. Kiedy pojawia się trudny temat, ktoś mówi: „dajcie to jemu”. Każdy kolejny rok wygląda więc jak potwierdzenie, że Twoja wartość rośnie.

I prawdopodobnie rośnie. Tylko że przez lata budujesz dwa rodzaje kapitału, a bardzo łatwo zacząć liczyć je razem.

Jeden naprawdę należy do Ciebie. Umiesz zbudować zespół, podjąć trudną decyzję, wyciągnąć biznes z problemów, przeprowadzić zmianę, rozwinąć ludzi, przekonać tych, którzy wcale nie muszą Cię słuchać.

Drugi budujesz wewnątrz konkretnej firmy. Znasz ludzi, historię i niepisane zasady. Wiesz, do kogo zadzwonić, żeby coś przyspieszyć. Wiesz, komu można powiedzieć „nie”, a z kim lepiej najpierw porozmawiać. Masz reputację i dostęp, na które pracowałeś latami.

Oba są prawdziwe. Oba mają wartość. Tylko z firmy możesz wyjść wyłącznie z jednym z nich.

Przez 27 lat wielokrotnie siedziałem po drugiej stronie stołu, kiedy zapadały decyzje o awansach, sukcesjach, reorganizacjach i zwolnieniach. I jedna rzecz wracała zaskakująco często: bardzo wysoka wartość człowieka dla obecnej firmy nie zawsze oznaczała równie wysoką wartość dla następnej.

To szczególnie łatwo przeoczyć, kiedy od lat jesteś w jednym miejscu i wszystko idzie dobrze. Bo firma z każdym rokiem zna Cię lepiej. Rynek niekoniecznie.

Firma wie, co dowiozłeś. Rynek widzi głównie to, co potrafisz mu pokazać.

Firma zna Twój wpływ. Rynek musi dopiero uwierzyć, że potrafisz go zbudować jeszcze raz, w zupełnie innym otoczeniu.

I właśnie dlatego coraz większe znaczenie mają nie same tytuły, lecz to, co naprawdę potrafisz zrobić w nowym miejscu.

W badaniu Future of Jobs Report 2025 World Economic Forum 81% pracodawców wskazało doświadczenie zawodowe jako element oceny kandydatów, a 48% deklarowało bezpośrednią ocenę ich umiejętności.

To prowadzi do paradoksu, o którym rzadko myślimy, kiedy wszystko idzie dobrze: Możesz mieć dwadzieścia lat doświadczenia i bardzo mało nowych doświadczeń z ostatnich pięciu.

Możesz być coraz lepszy w świecie, który doskonale znasz, ale coraz mniej pewny tego, ile z tej skuteczności potrafisz odtworzyć gdzie indziej.

Nie oznacza to, że po kilku latach trzeba zmieniać pracodawcę. Dwadzieścia lat w jednej organizacji może być fantastycznym kapitałem, jeśli w tym czasie zmieniałeś role, skalę odpowiedzialności, problemy, które rozwiązujesz, i ludzi, na których potrafisz wpływać. Problemem nie jest długość stażu.

Problem zaczyna się wtedy, kiedy przestajesz sprawdzać, jaka część Twojej wartości istnieje również bez firmy, w której ją zbudowałeś.

TWÓJ RUCH

Weź pustą kartkę i odpowiedz na jedno pytanie:

Dlaczego inna firma miałaby dziś zapłacić właśnie za mnie?

Napisz pięć odpowiedzi. Nie używaj nazwy obecnego pracodawcy, stanowiska, liczby lat doświadczenia ani wielkości zespołu.

Napisz, jakie problemy potrafisz rozwiązać. Jakie zmiany potrafisz przeprowadzić. Jaką wartość umiesz stworzyć tam, gdzie nikt jeszcze nie zna Twojego nazwiska.

Jeżeli przy trzecim punkcie zaczyna brakować Ci odpowiedzi, właśnie znalazłeś ważniejszy problem niż brak kolejnego awansu.

ZDANIE ZE STREFY

Możesz mieć dwadzieścia lat doświadczenia i bardzo mało nowych doświadczeń z ostatnich pięciu.

Gdyby jutro zniknęły nazwa Twojej firmy i stanowisko, za co rynek zapłaciłby właśnie Tobie?

Do zobaczenia w kolejnej Strefie.

Marek

Za tydzień: Awansowałeś pięć razy. I nagle przestałeś…